In veldbeemdgras trad in 1995 oranje-strepenroest sterk op. Deze schimmelaantasting werd in de pluim gevolgd door een aantasting door Ascochyta. Matador bleek, in tegenstelling tot de standaarden Corbel en Tilt, in staat om in beide proeven ook de aantasting door oranje-strepenroest in de pluim te bestrijden. Ascochyta werd door de standaarden slechts in één proef bestreden en door Matador in beide proeven. De opbrengstverhoging was na toepassing van Matador dan ook betrouwbaar hoger dan na toepassing van de standaarden Tilt en Corbel (zie tabel 1).

De opbrengstverhoging kwam met name tot stand door een verhoging van het duizendkorrelgewicht hetgeen wijst op een betere korrelvulling. In 1996 was de ziekte-aantasting gering. Er werd een versnelling van het afsterven van het blad waargenomen na toepassing van Matador. Het blad speelt echter voor de zaadvulling van graszaadgewassen een veel minder belangrijke rol dan bij wintertarwe. Er werd in dat jaar geen effect op de zaadopbrengst van een fungicidebespuiting vastgesteld. In roodzwenkgras trad in 1995 op het blad met name kroonroest en bladvlekkenziekte en in de pluim een lichte aantasting door zwartschimmels op. Ook bij deze soort was de ziekte-aantasting in 1996 gering. De effectiviteit van de standaard Tilt was in 1995 op kroonroest en zwartschimmels wat sterker dan van Matador. Na toepassing van Matador kwam in één van de proeven wat meer bladvlekkenziekte voor maar stierf in één van de vier proeven het blad minder snel af. De effecten op de zaadopbrengst zijn in tabel 2 vermeld.

In één van de twee proeven trad in 1995 een betrouwbare verhoging van de zaadopbrengst op door de toepassing van Tilt en Matador. In 1996 was dat in één van de twee proeven ook het geval voor Tilt.
Er was geen duidelijk verband tussen de mate van ziekte-aantasting en de hoogte van de zaadopbrengst.
Bij de zaadteelt van deze grassoort lijkt Matador voor Tilt geen aantrekkelijk alternatief.

In Engels raaigras trad zowel in 1994 als 1995 in flinke mate zwarte roest op. In alle proeven resulteerde de toepassing van Matador in een duidelijk betere bestrijding dan standaard Tilt. Matador liet daarbij een langere werkingsduur zien. In één proef in 1995 kwam ook een behoorlijke kroonroestaantasting tot ontwikkeling. Tegen deze ziekte, die veel minder schadelijk is dan zwarte roest, bood Matador evenals Tilt een uitstekende bescherming.
De bestrijding van zwarte roest resulteerde in duidelijke opbrengstverhoging (tabel 3).

Het verschil met Tilt kwam ook in de zaadopbrengsten tot uiting (tabel 3) en was statistisch betrouwbaar in de proeven met de zwaarste aantasting van zwarte roest. Gezien deze resultaten is Matador een goede aanwinst voor de zaadteelt van Engels raaigras.