Jacob Cazemier is zuinig op zijn grasland. Insporing door zodebemesters en vertrapping door koeien of schapen laat hij niet toe. En ook onkruiden – dit jaar vooral paardenbloemen – worden vroegtijdig weggespoten. Wanneer er toch wat grasland vervangen moet worden, kiest hij voor  smakelijke tetra's. 

Het is half mei en de temperatuur komt amper boven de tien graden uit. Jacob Cazemier loopt samen met zijn vader Rense door een van zijn graslandpercelen. Het gras staat er mooi dicht en zeer egaal op. Van uitwintering heeft het perceel zo te zien geen last gehad. ,,We hebben alle percelen in de herfst gebloot. Dat heeft de mat mooi intact gehouden'', zo verklaart hij de mooie, frisse stand. Ook banen of sporen zijn op het hele stuk niet te vinden. Her en der zijn alleen nog wat wegkwijnende paardenbloemen te vinden; een teken dat de vroege onkruidbestrijding goed gewerkt heeft.
Hoewel het koude weer de groei enigszins heeft afgeremd, is Cazemier niet ontevreden over de productie. ,,Ik denk dat er nu dik 2500 kilo drogestof op staat. Zodra de temperatuur wat gaat klimmen kan het er meteen af.''

Aandacht voor grasland

Het rondje over het land maakt duidelijk dat Cazemier zuinig is op zijn grasland. Zowel de zodebemester als de koeien – die in het weideseizoen dag en nacht buiten lopen –  komen daarom pas op het land wanneer deze voldoende draagkrachtig is. Ook heeft de veehouder in de wintermaanden liever geen schapen op zijn land, omdat hij het risico van schade door vertrapping (vooral bij vorst) te groot vindt.
Een steeds lastiger wordend dilemma vindt hij de bemesting van het grasland. Hoewel de eerste en tweede snede alle beschikbare stikstof meer dan goed kunnen gebruiken, reserveert Cazemier toch een klein beetje stikstof om op het eind van seizoen de groei erin te houden. ,,Ik merk steeds vaker dat dit gezondheid en de kwaliteit van de grasmat ten goede komt.''

Proef met zes grassoorten

Door zijn aandacht en interesse voor grasland en graslandbeheer is Cazemier de afgelopen jaren regelmatig betrokken geweest bij praktijkproeven. Zo zijn er op zijn bedrijf – in samenwerking met toeleverancier Tjoelker in Leek – proeven uitgevoerd met verschillende kunstmestvarianten (vast en vloeibaar) en worden er jaarlijks demoveldjes met maïsrassen aangeplant.
Het afgelopen seizoen heeft Cazemier ook een eigen 'proef' met verschillende grassoorten uitgevoerd. ,,Omdat er een nieuwe gasbuis door een aantal van onze percelen werd gelegd, moesten we deze strook van een paar honderd meter lang en drie meter breed opnieuw inzaaien. Dat was voor ons een mooie gelegenheid om eens wat verschillende rassen te proberen'', zo licht hij de aanleiding toe. Voor de proef werden zes verschillende tetra's uitgezaaid, waaronder Aston Energy en Maurizio van Euro Grass. Cazemier vroeg bij meerdere graszaadfirma's hun nieuwste rassen op, maar helaas wilde niet iedereen meewerken. ,,Blijkbaar waren een aantal toch bang om zich in de praktijk te moeten meten met hun collega's'', zo blikt de veehouder met een glimlach terug.

Suikerrijke rassen in trek bij koeien

Hoewel het nogal lastig bleek om de voorkeuren van de koeien op te tekenen, merkte Cazemier dat vooral de twee suikerrijke rassen (waaronder Aston Energy) behoorlijk in trek waren. ,,Dat was voor mij het bewijs dat er wel degelijk smaakverschillen zijn tussen grasrassen en dat koeien daar dus ook op selecteren.'' Hoewel graslandvernieuwing op dit moment even niet aan de orde is op het bedrijf, zal een nieuw perceel zéker met een smakelijke tetra worden ingezaaid. ,,Smakelijk gras betekent immers meer opname. En meer gras door koe betekent een hogere productie met minder krachtvoer. De smakelijkheid van gras verdient daarom alle aandacht bij de rassenkeuze'', zo benadrukt de veehouder nog maar eens.

Bedrijfsgegevens

Jacob Cazemier heeft een melkveebedrijf in Zevenhuizen (Gr.). Het bedrijf beschikt over 56 hectare grond (zand), waarvan 45 hectare in gebruik is als grasland. De overige 11 hectare wordt in gevuld met maïs. Er zijn 90 melkkoeien op het bedrijf aanwezig. Het melkquotum bedraagt 740.000 liter. De gemiddelde jaarproductie ligt op 8400 kg met 4,46% vet en 3,78% eiwit.